Emzirme Paradoksu

İşte geldi çattı o an.

Emsin diye 4 ay uğraştığım İdiltoş’u şimdi memeden uzak tutma zamanı. Hem de aşkla emerken bıraktırmam gerekiyor. Bıraktırma o zaman dediğinizi duyar gibiyim.

Ayıptır söylemesi artık 2 yaşında ve ağzına koyduğu lokmaları sayıyla koyuyor. Çünkü güvendiği bir memba var. Hem de bu kaynak hazır, sıcak ve uğraşmasına hiç gerek olmayan güzellikte. Ben de aşkla emerdim vallahi. Her güzel şeyin bir sonu vardır sözü olsa da burada “sonu olmak zorunda” diyeceğim. Çünkü sevgili doktorumuz artık yeter dedi ki uzman görüşü ilk referansımız.

Tamam bırakalım da…

Peki anneler nasıl hissediyor bu durumda?

Dile kolay emsin diye tam 4 ay neler yaptım? Sütüm kesilmesin diye sağma makinesine bağlı yaşar olmuştum. Görenler “Uğraşma artık ver mamayı” dedikçe ben daha çok uğraştım. Her yere makine ile gidiyordum.Biliyorsunuz ki emme olmadığı zaman süt gün geçtikçe azalıyor. Bebek ve memenin buluşması ile süt artıyor. Bu nedenle artık zamanımız da azalmıştı. Acil bir şekilde emmesi gerekiyordu. Bu nedenle savaşım büyüktü. Sonunda kazanan hem İdil hem de ben oldum. 💪🏻

Peki bu kadar çabanın sonuna geldiğimiz bu günlerde?

ANNENİN KALBİ 😌

Diyorum ki mis gibi artık yediğime içtiğime kendim karar vereceğim. Geceleri rahat uyuyacağım. Çocuğu emanet ederek seyahat bile edebileceğim. Daha ne istiyorsun be Gülşah?

Sonra aklıma emerken gözlerime bakışı, minicik elleri ile yüzüme dokunuşu ve en önemlisi hala benim olduğunu hissettiğim o his geliyor ve kocaman bir ağırlık göğsümün üstüne çöküveriyor.

“Hadii yapmaaa” demeyin!

Hatta bazılarınız “bu ne bencillik” diyor olabilir.

Bu öyle bir durum ki 9 ay içinizde taşıdığınız, -zamanı önemli değil- bir süre size emme yolu ile bağlılığını devam ettiren o küçük insanın ilk bağımsızlık deneyimi aslında. Artık yeni bir hayata siz olmadan devam edebilecek oluşu. Onun için de sizin için de ilk ayrılış…

Yeni bir başlangıç…

Derin’de bu kadar zor olmamıştı. Çünkü kendi isteği ile bu yola girmişti ama İdil ve benim için zor günler çok yakında.

Nasıl karmaşık bir duygu bu! Hem bağımsızlık ile yoğrulsun isterken hem de bana bağlı kalsın demek…

Ah bu annelik!

Tüm zıt duyguları aynı anda çılgınca yaşamak…

İdil’im! Bedensel olarak son kez ayrılacağımız bu yolda hep mutlu ve öz güvenli olman dileğiyle.

Kucağıma gel diye şirinlikler yapacağım günlere

Merhaba. 🙋🏻‍♀️