Derin

İlk göz ağrım, Derin’im.

Kaybettiğiniz bebeğinizin üzerine hamile kalınca korku yoldaşınız olur. Çift çizgi gördüğünüz o küçük çubuk sizi inandırmak için yeterli değildir. Sizi inandırmak doktorunuzun yapacağı testlere kalır.

Evet hamilesiniz.

Korkun sırtına biner dağ olur.

Ya o da giderse?

2. hamileliğimi öğrendiğimde, kışın iliklere kadar yaşandığı Muş’ta doğu görevindeydim. Bir gün kar yağar, her yer buz pistine döner. Orada yaşayanlar deneyimli. Göreve gidenler yürümeyi bırak ayakta zor duruyor.

Kontrol için doktora gidip bebeğimin varlığını gördüğümde mucizelerin olabileceğine inandım. Suratımdaki minik gülümseme ve elimdeki parlak kağıtla hastane kapısından çıkar çıkmaz kayıp sırt üstü yeri boyladım.🤦‍♀️

Korkum oldu dev bindi üstüme. İçeri nasıl girdiğimi doktora nasıl ulaştığımı hatırlamıyorum bile.

Bir sıkıntı yok Gülşah hanım🤰🏼

Daha dikkatli olmalısın ile başlayan cümlelerim…

Mutluluğun büyük, paylaştığın tek kişi eşin. Aman kimseye söyleme!

Söyleme çünkü yine giderse kaldıramam. Kaldıramam üzülme diyenleri. Bütün iyi niyetleri ile sarılanları. Hem zaten ilk 3 ay söylemeyin diyorlar. Biz de öyle yapalım ne dersin?

Mucize karnında; korkun sırtında…Merhaba yeni hayatım.

Daha 5 hafta olmadan okul yolunda yine ayakta duramayıp sırt üstü yeri boyladım. Yok ben beceremiyorum bu işi. Anne olamayacağım sanırım. Daha karnımdayken koruyamıyorum seni. Ya bir şey olduysa? Haydi tekrar doktor yoluna.

Her şey yolunda… O da ne kalp atışı mı?💞 Kalbimin içinde kalp, vücudumun içinde bir ben daha…

12. hafta biter. Doktor her şeyin yolunda olduğunu söyler. Her kontrolde ilk önce doktorun yüzüne bakmak alışkanlık oldu bende. Bu sefer sağlıklı bir mucizen var içinde. Her geçen gün içinde kök salan, büyüyen.

Hoşgeldin kızım

Cinsiyeti bir parti ile öğrenmek yoktu o zamanlar. Olsa da pek bize göre olmadı bu durumlar. Cinsiyeti kız dediklerinde bin kat büyüdü heyecanımız. Sağlıklı olsun desek de vardı içimizde bir kıpırtımız.

Her gün bir çizik atarken zamana tadını da çıkardık her anımızın. Mevsim yaza dönünce anladım annemi o anda. Derdi “Allah yaz hamilelerinin yardımcısı olsun diye” Ne kadar haklı bir duaymış meğerse.

Geldi son anlar dedikçe inatçı çıktı bizim kız iyice. Bekle babam bekle. Ne işaret vardı ne emare. Oldu 40 hafta, yerinde mutluydu sıpa. Bir hafta daha mekik dokuduk doktora olmayacaktı bu böyle daha fazla. 41+5′ te o kadar eğitime ve pilatese rağmen geldi bizim kız kendi tercihiyle. Sezaryen de bu durumlar içindi neticede.

Ne çok bekledik seni bal kızım, can kızım, kaşları kömür, kirpikleri ok kızım. Ömrün olsun sana yar kızım.

Hoş geldin.