Çocuklarla Dubai’ye Uçak Yolculuğu- 2

Biraz erken gidelim de yollar kapanırsa havaalanına varmış olalım diyerek saat 19:00 gibi yola çıktık. Daha uçağa 3 saat varken havaalanında hazırdık👍

Hala erteleme yok. İptal de yazmıyor. Tamamdır bu tatili yapacağız💪 3 saat boyunca idare etmemiz gerekiyor sadece. Derin, camdan uçakları izleyerek zamanını değerlendiriyor. Hangi uçağa bineceğini düşünüyor, koşturuyor derken kendi kendine zamanını dolduruyor. İdil ise sıkılgan. Arabasından sıkıldı, sandalyeye aldım; oradan sıkıldı, kucağa aldım. Haydi emzirmeye gidelim, biraz da öyle zaman geçer! Zaten son 1 saat şimdi açılır kapılar.

Hoooop yarım saat erteleme. Neyse canım sorun değil, alt tarafı yarım saat…

Zaman geldi, şimdi açılır kapılar?

Hooop bir saat daha erteleme. İdare ederiz ya. Hadi İdilcik uyu biraz. Derin çok heyecanlı, “Ne zaman gelecek uçak” diye mızıldanmalar başladı. En iyisi yemek yiyelim… Az kaldı zaten!

Bir yarım saat daha. Ama yeter artık, çocuklar iyice sıkıldı.

Oh be kapılar açıldı. Bu saatten sonrası kolay🤭

Uçakta

Uçakta çığlık çığlığa ağlayan İdil ve neden uçak hala kalkmıyor diye söylenen Derin. İkisini birden sakinleştirmeye çalışan bitmiş bir  anne😫

Yok ya güçlüyüz biz anneler. Hadi bakalım, birazdan uçak kalkar.

Çocuk ağlıyor, yolcuların aklından geçen “Saatlerdir bekliyoruz; bir de bu bebek, yandık!” Ne yapayım canım bebek bu. En iyisi ayağa kalkıp biraz yürümek…

Hadi İdil’im sakinleş biraz. Herkes de bakıyor…

İlk önce sakin ol canım annem. Kimse seni eleştiremez. Bebeğinin gerilmesi, kaygılanması çok normal çünkü kapalı ve kalabalık bir ortam. Daha önce böyle bir yer görmedi. Hadi sen de sakinleş ve neler yapabilirsin bir düşün. Sen gerildikçe bebeğin daha çok ağlayacak.

Ben ne yaptım? Derin’i koltukta oturması için tembihledim; İdil’i kucağıma aldım ve sakince uçağı tanıttım, koridorda yürüdüm. Bebeğim sakinleşti, diğer yolcular ona laf attı ve sevdi derken herkes rahatladı. Yerimize oturduğumuzda birkaç atıştırmalıkla oyalanmasını sağladım ama uçak hala yerde…

Kaptandan sürekli gelen anonslar:

-Yoğun kar yağışı nedeniyle kalkamıyoruz, en kısa zamanda uçacağız.

2 saat oldu bile, hala yerdeyiz. Neyse ki çocuklar uyudu.

3 saat oldu hala yerdeyiz. Saat sabaha karşı 4…

4 saat oldu. Işıklar açıldı ve bir anons daha:

-Özür dileriz, uçamıyoruz…🤯

Şaka

Biri bana bunların şaka olduğunu söylesin.

Uçak aprona yaklaşır ve tüm yolcular tekrar havaalanına döner.  Üzerine bir de çocuk arabası da yok 😤

Rica minnet bagajdan çocuk arabasını getirtme, çocukların artık acayip huysuz olması, ikram diye verilen soğuk hamburger, saat sabahın 6’sı. Ben mi? Beni boşverin. Hala umudum var…

Bir saat sonra yeni haber. Uçak 7:30’da kalkacak. Hadi Gülşah dayan!

Saat 7:00. Uçak 10:00’da kalkacak. Resmen yolcularla oyun oynanıyor. Kötü yönetim, az bütçe, yolcuların çektiği rezillik, muhattap olacak tek kişinin olmaması… Yolcular ayaklanır, ortalık birbirine girer.

Kucağımda bebek, bir elimde çocuk ,bir elimde çocuk arabası, sırtımda iki sırt çantası… Hala tatil yapma umudu…

Saat 13:30’da uçak kalkar. Artık deneyimliyim. Yine ağlayan bir bebek…

Uçağı gezdir, atıştırmalık ver. Hadi biraz uyuyun bakalım…

18. saatin sonunda uçak kalkar ve 23. saatin sonunda kendimizi Dubai’de buluruz.

Başardık!